Arbiter w Prawie zamówień publicznych (PZP) był do 2007 roku osobą rozstrzygającą odwołania w postępowaniach o udzielenie zamówienia, działającą w ramach zespołów arbitrów. Instytucja ta została zastąpiona przez Krajową Izbę Odwoławczą (KIO).
W systemie zamówień publicznych, do nowelizacji ustawy Prawo zamówień publicznych z 2004 r., która weszła w życie 5 grudnia 2007 r., arbiter pełnił funkcję sędziego w postępowaniu odwoławczym. Odwołania były rozpatrywane przez trzyosobowe zespoły arbitrów, wyznaczane spośród osób wpisanych na listę prowadzoną przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych.
Kandydaci na arbitrów musieli spełniać ustawowe wymogi, m.in. posiadać wyższe wykształcenie i zdać egzamin państwowy. Ich zadaniem było rozstrzyganie sporów między wykonawcami a zamawiającymi na etapie udzielania zamówienia. Funkcjonowanie zespołów arbitrów zostało zakończone na mocy ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw.
Obecnie zadania arbitrów w zakresie rozpatrywania odwołań wykonuje Krajowa Izba Odwoławcza, a pojęcie arbitra lub arbitrażu może pojawiać się w kontekście polubownego rozwiązywania sporów na etapie realizacji umowy w sprawie zamówienia publicznego, co stanowi odrębną procedurę od środków ochrony prawnej.