W polskim systemie prawnym pojęcie „projektu strategicznego” nie posiada jednej, uniwersalnej definicji w ustawie Prawo zamówień publicznych. Termin ten jest używany w zależności od kontekstu i odnosi się do przedsięwzięć o kluczowym znaczeniu dla realizacji celów określonych w programach operacyjnych, strategiach rządowych lub regulacjach Unii Europejskiej, podlegających szczególnym zasadom monitorowania.
W kontekście funduszy europejskich, projekt strategiczny definiowany jest jako przedsięwzięcie wnoszące znaczący wkład w osiąganie celów danego programu, które podlega szczególnym środkom w zakresie monitorowania i komunikacji. Jego status jest oceniany przez instytucję przyznającą dofinansowanie, a cechami wyróżniającymi mogą być systemowy lub innowacyjny charakter oraz istotne znaczenie dla gospodarki krajowej lub regionalnej.
Pojęcie to występuje również w rządowych dokumentach programowych, takich jak strategie rozwoju przyjmowane przez Radę Ministrów, gdzie konkretne inicjatywy lub programy (np. w ramach Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju czy Polskiej Strategii Wodorowej) są wskazywane jako strategiczne, co nadaje im najwyższy priorytet realizacyjny.
Szczególne znaczenie prawne nadawane jest projektom strategicznym na mocy prawa unijnego. Zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1252, projekt dotyczący surowców krytycznych, który został uznany za strategiczny przez Komisję Europejską, uzyskuje w polskim porządku prawnym status celu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Nadaje to takim projektom najwyższy możliwy priorytet krajowy, co ma istotne znaczenie w procedurach administracyjnych, w tym pozwoleniowych.