Inwestor zastępczy to podmiot, który na podstawie umowy cywilnoprawnej działa w imieniu i na rzecz inwestora bezpośredniego (zamawiającego), realizując jego obowiązki w procesie budowlanym. Pojęcie to nie posiada definicji legalnej w polskim systemie prawnym, w tym w ustawie Prawo zamówień publicznych ani w ustawie Prawo budowlane.
Inwestor zastępczy pełni funkcję pełnomocnika zamawiającego, przejmując na siebie organizację i koordynację procesu inwestycyjnego. Zakres jego obowiązków jest każdorazowo określany w umowie o zastępstwo inwestycyjne, która najczęściej jest umową nienazwaną o charakterze zlecenia.
Mimo braku regulacji ustawowej, rola inwestora zastępczego polega na wykonywaniu czynności, które normalnie należą do inwestora, a które zostały określone m.in. w art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Do jego typowych zadań należy m.in. przygotowanie postępowania o udzielenie zamówienia na roboty budowlane, nadzór nad realizacją, kontrola jakości i odbiór robót.