„Kontrakt ramowy infrastrukturalny” nie jest pojęciem zdefiniowanym w polskim prawie. Jest to opisowe określenie dla **umowy ramowej** na roboty budowlane, której przedmiotem są przedsięwzięcia infrastrukturalne, uregulowanej w ustawie z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych.
W polskim systemie prawnym nie występuje odrębna kategoria „kontraktu ramowego infrastrukturalnego”. Termin ten w praktyce odnosi się do standardowej umowy ramowej, która jest instrumentem prawnym stosowanym przy zamówieniach o charakterze powtarzalnym lub planowanym w dłuższym okresie, w tym w sektorze budownictwa infrastrukturalnego. Celem umowy ramowej nie jest zlecenie konkretnej pracy, lecz ustalenie warunków (np. cen jednostkowych, standardów technicznych) dla przyszłych, szczegółowych zamówień wykonawczych, które będą udzielane w okresie jej obowiązywania.
Zawarcie umowy ramowej następuje po przeprowadzeniu jednego z trybów przewidzianych w ustawie Prawo zamówień publicznych. Może być ona zawarta z jednym lub wieloma wykonawcami na okres nieprzekraczający co do zasady 4 lat. Taka umowa pozwala zamawiającemu na elastyczne i efektywne zlecanie prac budowlanych w miarę powstawania rzeczywistych potrzeb, bez konieczności każdorazowego przeprowadzania pełnego postępowania o udzielenie zamówienia.