„Local content” (lokalny udział/wkład) to koncepcja dążenia do maksymalizacji udziału krajowych lub lokalnych przedsiębiorców, towarów i usług w realizacji zamówień publicznych. Nie jest to termin zdefiniowany w ustawie Prawo zamówień publicznych, lecz cel polityki gospodarczej, którego realizacja podlega ścisłym ograniczeniom wynikającym z unijnych zasad równego traktowania i uczciwej konkurencji.
Pojęcie „local content” nie posiada formalnej definicji legalnej w polskim ani unijnym systemie prawnym dotyczącym zamówień publicznych. Oznacza strategię, w ramach której podmioty publiczne starają się wspierać krajową gospodarkę poprzez stwarzanie warunków sprzyjających udziałowi lokalnych wykonawców w przetargach. Jest to element polityki zakupowej państwa, mający na celu budowanie suwerenności gospodarczej w sektorach strategicznych.
Bezpośrednie preferowanie wykonawców ze względu na ich siedzibę lub pochodzenie (np. poprzez wymóg rejestracji firmy w danym regionie) jest zakazane jako naruszenie fundamentalnych zasad prawa unijnego: równego traktowania, niedyskryminacji i uczciwej konkurencji. Realizacja założeń „local content” jest dopuszczalna jedynie w sposób pośredni, z poszanowaniem tych zasad.
Dozwolone instrumenty prawne, które mogą wspierać lokalny udział, to m.in. stosowanie pozacenowych kryteriów oceny ofert związanych z aspektami społecznymi, środowiskowymi czy jakościowymi, które pośrednio mogą być łatwiejsze do spełnienia przez lokalne podmioty. Inne metody to podział zamówienia na mniejsze części, co ułatwia dostęp małym i średnim przedsiębiorstwom, lub precyzyjne formułowanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób zgodny z prawem.