„Offshore Wind - Baltic” w kontekście polskiego prawa odnosi się do sektora morskiej energetyki wiatrowej zlokalizowanej na Morzu Bałtyckim, którego rozwój i zasady wsparcia reguluje Ustawa z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych. Celem tych regulacji jest wzmocnienie bezpieczeństwa energetycznego Polski oraz rozwój odnawialnych źródeł energii.
Pojęcie „Offshore Wind - Baltic” obejmuje całokształt zagadnień prawnych, technicznych i ekonomicznych związanych z budową i eksploatacją morskich farm wiatrowych w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej Morza Bałtyckiego. Podstawowym aktem prawnym jest Ustawa o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych, która określa m.in. warunki udzielania wsparcia dla wytwórców energii, procedury administracyjne oraz wymogi dotyczące lokalnego łańcucha dostaw (tzw. local content).
Rozwój morskiej energetyki wiatrowej jest strategicznym elementem transformacji energetycznej Polski, co potwierdza Polityka Energetyczna Polski do 2040 r., zakładająca osiągnięcie mocy zainstalowanej do 5,9 GW w 2030 r. i do 11 GW w 2040 r. Kwestie związane z zagospodarowaniem przestrzennym obszarów morskich pod te inwestycje regulują odpowiednie plany rządowe oraz akty wykonawcze, takie jak rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska. Inwestycje w tym sektorze, ze względu na ich strategiczny charakter i skalę, podlegają szczególnym regulacjom, które mają na celu usprawnienie procesu inwestycyjnego oraz zapewnienie zgodności z polityką energetyczną Unii Europejskiej.