Podmiot Prawa Publicznego to pojęcie zdefiniowane w Dyrektywie 2014/24/UE, które na gruncie polskim zostało implementowane w ustawie Prawo zamówień publicznych. Są to podmioty, które kwalifikuje się jako zamawiających publicznych ze względu na cel ich utworzenia oraz powiązania z sektorem publicznym.
Zgodnie z art. 4 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, za podmiot prawa publicznego uznaje się osobę prawną, która spełnia łącznie trzy warunki: została utworzona w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego; posiada osobowość prawną; oraz podmioty publiczne (jednostki sektora finansów publicznych, inne państwowe jednostki organizacyjne lub inne podmioty prawa publicznego) wywierają na nią dominujący wpływ.
Definicja ta jest transpozycją art. 2 ust. 1 pkt 4 Dyrektywy 2014/24/UE. Dominujący wpływ, o którym mowa w trzecim warunku, zachodzi w co najmniej jednym z następujących przypadków:
* finansowanie w ponad 50% ze środków publicznych,
* posiadanie ponad połowy udziałów albo akcji,
* sprawowanie nadzoru nad organem zarządzającym,
* prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego.