Wynagrodzenie w zamówieniach publicznych to świadczenie pieniężne należne wykonawcy za zrealizowanie przedmiotu umowy, którego wysokość i zasady płatności określa umowa w sprawie zamówienia publicznego. Jego podstawowe rodzaje, takie jak wynagrodzenie ryczałtowe lub kosztorysowe, regulowane są w oparciu o przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (PZP) w powiązaniu z Kodeksem cywilnym.
Sposób ustalenia wynagrodzenia jest kluczowym elementem umowy w sprawie zamówienia publicznego. Najczęściej stosuje się wynagrodzenie ryczałtowe, czyli z góry określoną, stałą kwotę za wykonanie całości przedmiotu zamówienia, niezależnie od rzeczywistych kosztów poniesionych przez wykonawcę. Alternatywą jest wynagrodzenie kosztorysowe, gdzie ostateczna wartość jest ustalana po zrealizowaniu zamówienia na podstawie obmiaru faktycznie wykonanych prac i uzgodnionych cen jednostkowych.
Przepisy PZP wprowadzają szczególne regulacje dotyczące wynagrodzenia, w tym obowiązek zawarcia w umowach trwających dłużej niż 6 miesięcy tzw. klauzul waloryzacyjnych. Zgodnie z art. 439 Prawa zamówień publicznych, takie umowy muszą zawierać postanowienia dotyczące zasad zmiany wysokości wynagrodzenia w przypadku zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia. Celem tych regulacji jest przywrócenie równowagi ekonomicznej stron umowy w sytuacji nieprzewidzianych zmian rynkowych.
W przypadku umów zawieranych na okres dłuższy niż 12 miesięcy, zamawiający jest zobowiązany do dokonywania płatności w częściach lub do udzielenia zaliczki na poczet wykonania zamówienia. Ma to na celu poprawę płynności finansowej wykonawców i zwiększenie konkurencyjności na rynku zamówień publicznych.