Zakaz dzielenia zamówienia to wynikająca z art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Pzp) reguła, która zabrania zamawiającemu dzielenia jednego zamówienia na odrębne części w celu uniknięcia stosowania właściwych przepisów ustawy. Działanie takie jest niedozwolone, jeśli prowadzi do zaniżenia wartości zamówienia i w konsekwencji do niestosowania procedur przewidzianych dla zamówień o wyższej wartości, chyba że jest to uzasadnione obiektywnymi przyczynami.
Zakaz dzielenia zamówienia jest kluczową zasadą związaną z prawidłowym szacowaniem jego wartości, określoną w Dziale I, Rozdziale 5 ustawy Prawo zamówień publicznych. Zgodnie z art. 29 Pzp, zamawiający nie może dzielić zamówienia na odrębne części, jeżeli prowadzi to do niestosowania przepisów ustawy. Celem tej regulacji jest zapobieganie sztucznemu obniżaniu wartości zamówienia, aby ominąć procedury krajowe lub unijne, które gwarantują większą transparentność i konkurencyjność.
Aby ustalić, czy w danym przypadku mamy do czynienia z jednym, niedozwolnie podzielonym zamówieniem, czy też z kilkoma odrębnymi zamówieniami, stosuje się tzw. koncepcję trzech tożsamości. Oznacza to, że kilka zadań należy traktować jako jedno zamówienie, jeśli występuje między nimi łącznie: tożsamość przedmiotowa (podobny rodzaj i przeznaczenie), tożsamość czasowa (możliwość realizacji w zbliżonym, dającym się przewidzieć czasie) oraz tożsamość podmiotowa (możliwość wykonania przez jednego wykonawcę). Obowiązek łącznego szacowania wartości dotyczy więc zamówień o podobnym charakterze, których udzielenie jest możliwe w określonej perspektywie czasowej.
Ustawa dopuszcza podział zamówienia uzasadniony obiektywnymi przyczynami. Każdy taki przypadek jest oceniany indywidualnie, a zamawiający musi być w stanie wykazać, że podział nie miał na celu obejścia prawa. Niedozwolony podział zamówienia stanowi naruszenie dyscypliny finansów publicznych.